Λαϊκή – τιμές! Α! τι ωραία μέρα! Έχουμε φαγητό, καθόλου άγχος, ας πάρουμε μια γλάστρα με λουλούδια. Βίντεο και φωτογραφίες από τη λαϊκή. Οι πωλητές στην αγορά είναι απέναντι στο κοινό. Το καταγράφουμε απλά. Δεν ξέρουμε πόσο σκληροί είναι μαζί τους οι παραγωγοί, αλλά οι τιμές είναι για άλλες χώρες, για άλλους κόσμους. Και αν συμμερίζεσαι τον πελάτη σου…πεινάς μαζί του. Δηλαδή αν έχει αυτός έχεις και συ. Γιατί η αγοραπωλησία από μόνης της σε κάνει αντίπαλο με κείνον με τον οποίο διαπραγματεύεσαι την τιμή. Αν οι τιμές αυτές σε όλη τη λαϊκή είναι…συνανθρώπινες, να μας το πεις. Αλλά η φάση στη λαϊκή είναι άλλη, είναι μια μάχη. Οι πωλητές εκεί είναι σκληροί, «ψημένοι» στο λιοπύρι και στο κρύο. Και είναι σκληροί γιατί δεν ξέρουμε πόσο σκληροί είναι μαζί τους οι παραγωγοί. Μια αλυσίδα από ζόρι που καταλήγει στον πάγκο.
Τιμές στη λαική! Γαρίδα Ελληνική 6 ευρώ στο..κλείσιμο
Αυτές οι τιμές είναι γι αλλού!
Οι τιμές όμως που βλέπουμε, ας μη γελιόμαστε, μοιάζουν για άλλες χώρες, για άλλους κόσμους, όχι για το δικό μας πορτοφόλι. Και εκεί είναι η παγίδα της αγοράς: η αγοραπωλησία σε βάζει απέναντι από τον άλλον. Γίνεσαι αντίπαλος με αυτόν που παζαρεύεις. Αλλά η αλήθεια είναι μία: αν συμμεριστείς τον πελάτη σου, πεινάς μαζί του. Αν αυτός δεν έχει να πάρει, δεν έχεις κι εσύ να δώσεις. Αν έχει αυτός, έχεις κι εσύ.
Ζέππου και Ξενοφώντος: Τα καρότσια-φαντάσματα του Σκλαβενίτη και η «γεμάτη» ακρίβεια στη Γλυφάδα
Είναι τελικά αυτές οι τιμές «συνανθρώπινες»; Όταν πληρώνεις για μια «κομμένη ζωή» για να τη δεις να μαραζώνει στο βάζο, ενώ δίπλα ο άλλος μετράει τα ψιλά για τα ζαρζαβατικά, η ομορφιά κάπου χάνεται. Η τιμή της επιβίωσης στη λαϊκή είναι πλέον ακριβή για όλους – και για αυτόν που πουλάει και για αυτόν που αγοράζει.
