10δες χιλιάδες νέα διαμερίσματα στη Γλυφάδα: Το παράλογο «μπουμ» της οικοδομής ενώ ο κόσμος δεν έχει χρήματα, καταθέσεις και πρόσβαση σε δάνεια! Η απορία έχει απαντήσεις. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η Γλυφάδα δεν χτίζει για να καλύψει τις ανάγκες των παιδιών της, αλλά για να ικανοποιήσει τη διεθνή δίψα για πολυτελή διαβίωση δίπλα στο μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης. Όσο οι γερανοί θα υψώνουν νέα “παλάτια”, τόσο η απόσταση ανάμεσα στην πραγματική οικονομία και το real estate θα μεγαλώνει, μετατρέποντας την περιοχή σε μια βιτρίνα πλούτου, στην οποία ο μέσος πολίτης θα είναι απλώς θεατής.
Η Ετυμηγορία: Μια πόλη για «λίγους!
Απλή η ερώτηση, γνωστά τα δεδομένα κια για την ανεργεία κια για τον κατώτατο μισθό και για την αποπινικτική ακρίβεια. Άρα ποιος αγοράζει; Ρητορικό το ερώτημα.
Η εικόνα στους δρόμους της Γλυφάδας προκαλεί ίλιγγο. Από τη μία άκρη της πόλης έως την άλλη, οι γερανοί υψώνουν ασταμάτητα 5όροφα και 6όροφα κτίρια, δημιουργώντας έναν στόλο από 10δες χιλιάδες νέα διαμερίσματα. Όμως, πίσω από τη λάμψη του μπετόν και των ολλανδικών επενδύσεων, κρύβεται ένα τεράστιο κοινωνικό παράδοξο: Πώς χτίζεται μια νέα πόλη, όταν ο μέσος Έλληνας είναι οικονομικά αποκλεισμένος;
Μια αγορά που «γύρισε την πλάτη» στον Έλληνα
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Η οικοδομή στη Γλυφάδα δεν αφορά πλέον το στεγαστικό πρόβλημα του μισθωτού ή του νέου ζευγαριού. Με τις τράπεζες να έχουν «σφραγίσει» τα στεγαστικά δάνεια και τον πληθωρισμό να καταπίνει κάθε ίχνος κατάθεσης, τα χιλιάδες νεόδμητα που βλέπουμε να ολοκληρώνονται –όπως αυτά στη Σοφίας Βέμπο– απευθύνονται σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινό.
Το real estate ως «νόμισμα» για ξένα κεφάλαια
Για τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους και τα διεθνή funds, τα 10δες χιλιάδες διαμερίσματα της Γλυφάδας είναι το νέο «ασφαλές καταφύγιο». Δεν περιμένουν τον ντόπιο να πάρει δάνειο. Πουλάνε «από τα σχέδια» σε επενδυτές που έρχονται με ζεστό χρήμα από το εξωτερικό, εκμεταλλευόμενοι τη Golden Visa και την εγγύτητα με τον Riviera Tower και το The Hellinikon. Το ακίνητο στη Γλυφάδα έχει γίνει χρηματιστηριακό προϊόν και όχι στέγη.
Η Γλυφάδα μετατρέπεται σε «κλειστή πόλη»
Αυτό το οικοδομικό ντελίριο δημιουργεί μια πόλη δύο ταχυτήτων. Από τη μία, οι δεκάδες χιλιάδες νέες πολυτελείς κατοικίες για λίγους και από την άλλη η αγωνία των μόνιμων κατοίκων που βλέπουν τα ενοίκια να εκτοξεύονται και τα παιδιά τους να εκτοπίζονται. Η Γλυφάδα χτίζει το μέλλον της ως το «Μονακό της Ριβιέρας», αλλά σε αυτό το μέλλον, ο Έλληνας που δεν έχει πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό φαίνεται να μην έχει πλέον θέση.
